Lasy Janowskie

Kompleks Lasów Janowskich leży na pograniczu województwa lubelskiego i województwa podkarpackiego. Zachodnią krawędzią sięga po Wisłę (Małopolski Przełom Wisły – najpiękniejszy odcinek na całym biegu rzeki), i dalej ciągnie się na wschód, aby w okolicach Biłgoraja połączyć się z Puszczą Solską.

To gigantyczne morze lasów, które ciągną się od Wisły po granicę z Ukrainą.

Lasy składają się głównie z monokultury sosnowej. Ale spotykamy tu również jodły, buki, brzozy, dęby i olchy. W wielu miejscach las ma charakter lasu pierwotnego – głównie na terenach podmokłych, gdzie trudno prowadzić wyręby, ale i nasadzenia. Z rzadkich i ciekawych roślin spotkać możemy kilka gatunków storczyków czy mięsożerne rosiczki. Jesienią jest tu mnóstwo grzybów, a na bagnach spotkamy owocująca żurawinę.

Lasy Janowskie są Parkiem Krajobrazowym. Nie trzeba tu trzymać się szlaków, można zbierać grzyby i inne dary lasu. Jest tu mnóstwo szlaków pieszych i rowerowych, wiat i zadaszeń, leśne parkingi, ścieżki dydaktyczne. Wędrując po Lasach Janowskich warto zainteresować się także ich historią. Przez lata wchodziły, bowiem w skład Ordynacji Zamoyskiej – potężnego państwa w państwie. W dobrach należących do rodu Zamoyskich szczególną wagę przykładano nie tylko do gospodarki leśnej, ale też do ochrony przyrody.

Po tamtych czasach w lasach ostała się sieć poordynackich gajówek i leśniczówek oraz pozostałości kolejki leśnej. Torów już nie ma, ale nasyp, którymi biegła jest ciągle wyraźny: pozostały po niej mostki na rzekach, a w Janowie przy osadzie leśników zorganizowano mały skansen kolejowy.